Lees verschillende vertalingenLees verschillende vertalingen
Vergelijk verschillende vertalingenVergelijk verschillende vertalingen
Maak uw notitiesMaak uw notities
Kopieer en markeer BijbeltekstenKopieer en markeer Bijbelteksten
Uitproberen
Nehemia 4
1Maar Sanballat en Tobia en ook de Arabieren, de Ammonieten en de inwoners van Asdod werden vreselijk kwaad toen zij hoorden dat de muur van Jeruzalem steeds hoger werd en dat de bressen bijna gedicht waren. 2Zij spanden samen om eensgezind een aanval uit te voeren op Jeruzalem en de bevolking in verwarring te brengen. 3Wij baden tot onze God en lieten vanwege hun plannen de muur dag en nacht bewaken. 4Onze medeburgers begonnen te klagen en zeiden: 5‘De sjouwers zijn uitgeput, er ligt zoveel puin; zo kunnen wij de muur toch niet verder herstellen!’
Nu hadden onze vijanden gedacht: ‘Ze zullen niets in de gaten hebben totdat wij hen overvallen en doden en de herstelwerkzaamheden stopzetten.’ 6Maar telkens kwamen er Judeeërs die tussen onze vijanden woonden, bij ons en zij waarschuwden ons wel tien keer voor wat zij tegen ons van plan waren. 7Daarom stelde ik het volk familie bij familie achter de muur op, daar waar die het laagst en het kwetsbaarst was, en rustte ik hen uit met zwaarden, speren en bogen. 8Na een inspectie zei ik tegen de vooraanstaande burgers, het stadsbestuur en de rest van het volk: ‘Wees niet bang voor de vijand. Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is en vecht voor uw medeburgers, uw zonen en uw dochters, uw vrouwen en uw huizen!’
9Zodra het tot onze vijanden doordrong dat wij op de hoogte waren van hun bedoelingen en dat God hun plan doorkruist had, kon ieder van ons zijn werk aan de muur hervatten. 10Van toen af was de ene helft van mijn lijfwacht aan het werk, terwijl de andere helft was uitgerust met speren, schilden, bogen en pantsers. De bevolking van Juda had de volledige steun van haar leiders. 11Wat de bouwers aan de muur betrof: de sjouwers deden hun werk met de ene hand en hielden met de andere hand hun werpspeer vast; 12de metselaars hadden tijdens hun arbeid allemaal hun zwaard op de heup hangen. Naast mij stond een hoornblazer om alarm te slaan. 13Ik zei tegen de vooraanstaande burgers, het stadsbestuur en het overige volk: ‘Er is zoveel te doen dat we over de hele muur verspreid zijn en ver van elkaar afstaan. 14Daarom moet u zich bij ons verzamelen, zodra u de ramshoorn hoort schallen. Onze God vecht aan onze kant.’ 15Zo waren wij aan het werk, van het aanbreken van de morgen tot het vallen van de avond; daarbij had de helft van mijn mannen de speren in de hand. 16Ook gaf ik de bevolking toen het volgende bevel: ‘Iedereen moet met zijn knecht binnen Jeruzalem de nacht doorbrengen. ’s Nachts kunnen we de wacht houden en overdag werken.’ 17Geen ogenblik waren we uit de kleren, ik niet, maar evenmin mijn broers, mijn dienaren en mijn lijfwacht; we kleedden ons alleen uit om een bad te nemen.