De Heer vergeet de armen niet
1Waarom bent u zo ver weg, Heer,
waarom verbergt u zich
in tijden van nood?
2Mensen die hoogmoedig zijn,
van u niet willen weten,
jagen de armen op
en lokken hen listig in de val.
3Zij juichen nu aan hun wens is voldaan,
nu de winst is behaald.
Maar u brengen zij geen dank,
met u drijven ze de spot.
4In hun overmoed denken ze:
‘Er is geen God,
niemand kan ons rekenschap vragen.’
5Het gaat hun voor de wind,
altijd maar weer.
Uw uitspraken raken hen niet;
als ze worden tegengesproken
halen ze de schouders op.
6Ze denken bij zichzelf:
‘Ons kan niets gebeuren,
ons zal niets overkomen.’
7Zij vervloeken iedereen,
ze liegen en bedriegen,
en dreigen met geweld.
Hun woorden zijn boosaardig, venijnig.
8Langs eenzame wegen liggen ze in hinderlaag,
in het verborgen vermoorden ze onschuldige mensen.
Ze bespieden wie zich niet kunnen verweren,
9op verborgen plaatsen liggen ze op de loer,
als leeuwen in het struikgewas.
Ze loeren op de armen,
vangen hen in hun netten en slepen hen weg.
10Ze werpen zich op weerloze mensen
en slaan hen met alle kracht neer.
11Wie van u niet willen weten,
denken bij zichzelf:
‘God houdt zich afzijdig,
hij wendt zijn ogen af,
hij wil niets zien.’
12Treed op, Heer, met opgeheven hand!
Vergeet de armen niet!
13Waarom wordt u veracht
door wie van u niet willen weten?
Waarom denken ze bij zichzelf:
‘Hij vraagt toch geen rekenschap’?
14Want u bent niet blind,
u ziet alle ellende, elk verdriet.
Weerlozen en wezen rekenen op u,
u reikt hun de hand,
alleen u helpt hen!
15Breek de macht van boosaardige mensen,
reken af met wie van u niet willen weten,
laat niets van ze over.
16U bent voor altijd koning, Heer,
van u is het land;
wie u niet vereren, hebt u verdreven.
17U, Heer, u verhoort de wensen van de armen,
zij gaan u aan het hart,
zij vinden bij u gehoor.
18U doet recht aan wezen en verdrukten.
Geen mens zal hen nog uit het land verjagen.